داشتن احساس عمیق قلبی هنگام نماز خواندن

مجله عالی ها

داشتن احساس عمیق قلبی هنگام نماز خواندن

داشتن احساس عمیق قلبی هنگام نماز خواندن ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۶

8239517 داشتن احساس عمیق قلبی هنگام نماز خواندن

داشتن احساس عمیق قلبی هنگام نماز خواندن 

هنگام نماز خواندن میتوان با ایمان و احساس عمیق قلبی در پیشگاه خداوند عبادت و خضوع نمود. بنابراین دقت هنگام نماز مهم هست.اینکه انسان در نمازهایش اعم از واجب و مستحب حضور قلب داشته باشد، نیاز به تمرین دارد و به تدریج انسان پیروز می‌شود که با دقت نماز بخواند.

 

بنابراین اشکالی ندارد که گاهی انسان حواسش پرت شود و باید هر وقت حواسمان پرت شد، دوباره با دقت به آداب و معانی نماز، سعی کنیم که حضور قلب خود را به دست آوریم. همین تمرینها و دقت به اهمیت نماز به تدریج باعث میشود نمازمان با حضور قلب و مورد قبول خداوند قرار گیرد. مواظب باشید شیطان شما را از رحمت خداوند نا امید نکند.

 

باید به فضل پروردگار امید داشته باشیم و بدانیم که خداوند باید با فضل و کرمش اعمال ناچیز ما را بپذیرد و ما با اینکه تلاش میکنیم اعمالمان را آن طور که خدا میخواهد انجام دهیم، ولی امیدمان به کرم خداوند باشد

 

براى حضور قلب در نماز، باید از راه‏ هاى زیر بهره گیری کنید:
بخش زیاد ی لذت و حضور قلب ما در نماز وابسته به عمل و حالات درونی ما در طول روز هست تقوا و ترک گناه و یاد و ذکر خدا و نیات مفید و خیر ما تاثیر مستقیم مثبت دارد و نقطه ی مقابل آن تاثیر منفی دارد.بعضی عوامل دیگر عبارتند از :

 

۱ -دقت در انجام مقدمات نماز، مثل وضوى با معنویت و انجام مستحباتى چون اذان، اقامه و… .
شخصى از پیامبر صلى ‏الله‏ علیه‏ وآله درخواست کرد که راهى به او بنمایاند تا حضور قلب بیشترى در نماز پیدا کند و حضرت وی را به شاداب گرفتن وضو فرمان داد. بنابراین، وضوى شاداب و با آداب کامل، براى حضور قلب انسان در نماز مؤثر هست.

 

۲- انتخاب مکان مناسب براى نماز و دورى از جاهاى شلوغ و پر سر و صدا و پرهیز از هر چیزى که موجب انحراف دقت از خداوند شود.

 

۳- انتخاب وقت مناسب و در صورت امکان، خواندن نماز در اول وقت.

 

۴- نماز خواندن در مسجد و با جماعت «به ویژه در جماعاتى که بعد معنوى بیشترى دارند»‌

 

۵- خواندن نماز با طمأنینه و دقت در مفاهیم و معانى آن.

 

۶- نگاه به مهر، در حال قیام، نگاه به پایین پا، در رکوع و نگاه به دامن خود در هنگام تشهد.

 

۷- تخلیه دل از حب جهان و امور دنیوى و آن را مالامال از عشق خدا ساختن؛ زیرا ذهن انسان همواره متوجه چیزى هست که به آن عشق مى‏ورزد؛ همانند عاشقى که آنى از فکر معشوق خود بیرون نمى‏رود. اینکه ما در نمازهایمان همواره به فکر مسائل دیگر هستیم، به دلیل تعلق شدید نفس به جهان و حب آن هست؛ اما آن که عاشق حق شد، در هر حال و در هر کارى، به یاد خدا خواهد بود؛ به طورى که گویى همه ی وقت در نماز هست.

 

۸- دقت به اینکه مبدأ و منتهاى انسان، خداوند هست و آنچه در این بین هست، براى امتحان آدمى و ابزارى در جهت رشد و کمال اوست.

 

۹- ضبط قوه خیال؛ پرنده لجام گسیخته خیال، چکاوکى هست که هر آن بر شاخسارى مى‏نشیند. از این‏ رو، همه ی وقت افکار انسان به این طرف و آن طرف متوجه هست و قرار و آرام ندارد؛ اما اگر آدمى با دقت و هوشیارى در نظارت آن بکوشد، پس از چند صباحى، رام و مطیع شده، به هر سو که اراده کند، متوجه مى‏گردد.

 

بنابراین، انسان باید در نماز، از اول با قاطعیت بنا را بر این بگذارد که تمام دقت خود را به سوى پروردگار معطوف دارد و هر گاه پرنده خیال از چنگ او گریخت، بى‏درنگ آن را به همان جهت برگرداند. اگر چندین مرتبه و در ایام متوالى، چنین کند، کم‏کم ذهنش عادت خواهد کرد.

 

۱۰- دقت به عظمت و هیبت پروردگار و نیاز خود.

 

 

بیوگرافی نویسنده

سلام خدمت بازدیدکنندگان وبسایت عالی ها / تاده هستم متولد 1370 مدیر عالی ها و امیدوارم از مطالبی که میزارم لذت برده باشید.

مشاهده تمامی 8411 پست

مطالب مشابه

ارسال دیدگاه

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.