نگاهی به زندگی استاد ادبیات بدیع‌الزمان فروزان‌فر

مجله عالی ها

نگاهی به زندگی استاد ادبیات بدیع‌الزمان فروزان‌فر

نگاهی به زندگی استاد ادبیات بدیع‌الزمان فروزان‌فر ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶

1849786124 نگاهی به زندگی استاد ادبیات بدیع‌الزمان فروزان‌فر

نگاهی به زندگی استاد ادبیات بدیع‌الزمان فروزان‌فر

استاد بدیع‌الزمان فروزان‌فر یکی از بهترین چهره های معاصر ادبیات ایران هست که اشعار بسیار زیبایی دارد. غنای اشعار استاد واقعا دلنشین هست. محمدحسن بشرویه‌ای که بعدها خود را جلیل ضیاء بشرویه‌ای و پس از آن جلیل فروزان‌فر و سپس بدیع‌الزمان فروزان‌فر نامید در سال ۱۲۷۶ شمسی در یک خانواده‌ی کُرد در بشرویه از شهرهای خراسان زاده شد. پدرش آقا شیخ علی بشرویه‌ای از بزرگان منظقه‌ی بشرویه و از شاهران دوره‌ی مشروطه بود.
1980856439 نگاهی به زندگی استاد ادبیات بدیع‌الزمان فروزان‌فر

بعضی تاریخ‌های دیگری را برای تولد فروزان‌فر روایت کرده‌اند. احمد مهدوی دامغانی نویسنده و پژوهش‌گر تاریخ تولد فروزان‌فر را سال ۱۲۸۰ شمسی میداند. فروزان‌فر مقدمات را در همان بشرویه و نزد پدر و برادر بزرگ خود ناصر قدسی آموخته هست و آن‌گونه که خود می گوید بیش‌تر قرآن را در زمان طفولیت از بر کرده هست.

 

فروزان‌فر در سن شانزده سالگی به شهر مشهد میرود و در کلاس درس ادیب نیشابوری حاضر میشود و همین‌طور در درس روحانیان بزرگ آن زمان حاضر میشود. فروزان‌فر حدود سال ۱۳۰۰ به استان تهران می رود و تحصیلات خود را در مدرسه‌س سپهسالار ادامه می دهد. فروزان‌فر در جوانی در همین مدرسه نیز به تدریس مشغول می شود.

955435960 نگاهی به زندگی استاد ادبیات بدیع‌الزمان فروزان‌فر

پس از این و در سال ۱۳۰۵ فروزان‌فر به معلمی در دارالفنون و دارالمعلمین فوق العاده منصوب می شود. بدیع‌الزمان فروزان‌فر در سال ۱۳۱۳ به معاونت دانشکده‌ی معقول و منقول «الهیات» ِ دانشگاه استان تهران منصوب می شود.در سال ۱۳۱۴ هست که هیئت ممیزه‌ی دانشگاه استان تهران که از علی‌اکبر دهخدا، نصرالله تقوی و ولی‌الله نصر تشکیل شده هست، تالیف ارزش‌مند فروزان‌فر که در حوزه‌ی زندگانی مولانای بلخی هست را بررسی می کنند و به او گواهی‌نامه‌ی دکترا اعطا میکنند.

 

این‌گونه میشود که در همان سال، فروزان‌فر به سِمَت ِ استادی ِ دانش‌سرای فوق العاده و دانشکده‌های ادبیات و معقول و منقول دانش‌گاه شهر تهران منصوب می شود. فروزان‌فر از ابتدای تاسیس دوره‌ی دکترای ادبیات فارسی در دانشگاه شهر تهران، تدرس این دوره را برعهده می گیرد.

1389476360 نگاهی به زندگی استاد ادبیات بدیع‌الزمان فروزان‌فر

تعداد زیادی از دانش‌جویان نخبه‌ی ادبیات که بعدها منشا اثر بسیاری در حوزه‌ی فرهنگ و ادبیات ایران بودند استاد راهنمایی هم‌چون بدیع‌الزمان فروزان‌فر داشتند. بزرگانی مثل پرویز ناتل خانلری، دبیح‌الله صفا، عبدالحسین زرین‌کوب، غلام‌حسین یوسفی، محمدامین ریاحی، قدم‌علی سرامی، سید محمد دبیرسیاقی،

 

محمدرضا شفیعی کدکنی، سیمین دانشور، جلال متنینی، سید صادق گوهرین، منوچهر ستوده و منوچهر مرتضوی از جمله‌ی این بزرگان نام‌آشنا میباشند.فروزان‌فر در سال ۱۳۴۶ از استادی دانشگاه بازنشسته شد اما همکاری او برای تدریس در دوره‌ی دکترای ادبیات فارسی تا روزهای پایانی عمر او ادامه داشت. فروزان‌فر مدتی نیز عضو مجلس سنا بود و در دوره‌ای نیز ریاست کتاب‌منزل‌ی سلطنتی را برعهده داشت.

 

پس از تاسیس دانشگاه استان تهران در سال ۱۳۱۳، رشته‌ای به نام ادبیات فارسی در دانشگاه وجود نداشت و خواندن ادبیات فارسی همان بود که در مکتب‌منزل‌های قدیم متعارف بود که برای مثال گلستان سعدی . گاهی کلیله دمنه در آن مکتب‌ها خوانده می‌شد.مهدی محقق، نویسنده و ادیب در مورد نقش بدیع‌الزمان فروزان‌فر در شکل‌گیری

 

رشته‌ای به نام ادبیات فارسی در دانشگاه شهر تهران چنین مینویسد: «پس از تأسیس دانشگاه، دانشکده‌ای به نام ادبیات خوانده شد که شعبه‌ای از آن اختصاص به زبان و ادب فارسی داشت.در این دانشکده دو تن از استادانی که سابقە‌ی تحصیلات حوزوی داشتند، تدریس میکردند: یکی بدیع‌الزمان فروزانفر و دیگری جلال‌الدین همایی که اولی از حوزە‌ی علمیە‌ی مشهد و دومی از حوزە‌ی علمیەی اصفهان به دانش‌گاه راه یافته بودند.

485164583 نگاهی به زندگی استاد ادبیات بدیع‌الزمان فروزان‌فربدیع‌الزمان فروزانفر در مدت دو دهه تدریس خود پیروز شد شاگردانی همچون محمد معین و ذبیحا‌لله صفا و پرویز خانلری را تربیت کند. این نسل هر چند در عربیت و علوم اسلامی به پایە‌ی استادان خود نمی‌رسیدند ولی هر کدام یکی دو زبان اروپایی را مسلط و با زبان‌های باستانی نیز آشنا بودند.»

 

سیمین دانشور، از شاگردان بدیع‌الزمان فروزان‌فر که خود رمان‌نویسی سرشناس شد میگوید که چیزی در ادبیات فارسی بعد از اسلام نبود که فروزان‌فر نداند. دانشور معتقد هست که «از نظر معلومات و تدریس، استاد فروزان‌فر بی‌بدیل بود.»از آثار بدیع‌الزمان فروزان‌فر میتوان به «سخن و سخنوران» اشاره کرد که کتابی هست در شرح احوال

 

و نقد و سنجش آثار ۵۵ نفر از نام‌آوران شاعری ِ قرن سوم تا ششم هجری. این کتاب اول‌بار در سال‌های ۱۳۰۸ و ۱۳۱۲ در استان تهران به چاپ رسید. شیفتگی ِ فراوان فروزان‌فر به مولانا جلال‌الدین محمد بلخی موجب شد که فروزان‌فر ۴۰ سال از عمر خود را صرف تحقیق در آثار و اندیشه‌ی این شاعر بزرگ کند.

 

گرچه تحقیقات و پژوهش‌های فروزان‌فر بسیار جامع و کثیر هست. منتخبات ادبیات فارسی «۱۳۱۳»، رساله در تحقیق احوال و زندگانی مولانا جلال‌الدین محمد سرشناس به مولوی «۱۳۱۵»، تاریخ ادبیات ایران «۱۳۱۷»، فرهنگ عربی به فارسی «۱۳۱۹»، خلاصه‌ی مثنوی «۱۳۲۱»، زنده‌ی بیدار «حی‌بن‌یقظان»، اثر ابن طفیل «تصحیح» «۱۳۳۰»،

 

احادیث مثنوی «۱۳۳۴»، کلیات شمس «۱۳۳۶-۱۳۴۸»، معارف برهان‌الدین محقق ترمذی، «۱۳۳۹»، مناقب اوحدالدین کرمانی «۱۳۴۷»، شرح مثنوی شریف در سه جلد «۱۳۴۶-۱۳۴۸» و … تعدای از آثار این استاد برجسته‌ی ادبیات فارسی میباشند.در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۹ فروزان‌فر بر اثر سکته‌ی قلبی در شهر تهران درگذشت. او در باغ طوطی «صحن شاه‌عبدالعظیم» به خاک سپرده شد.

 

 

بیوگرافی نویسنده

سلام خدمت بازدیدکنندگان وبسایت عالی ها / تاده هستم متولد 1370 مدیر عالی ها و امیدوارم از مطالبی که میزارم لذت برده باشید.

مشاهده تمامی 8411 پست

مطالب مشابه

ارسال دیدگاه

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.