رابیند رانات تاگور اسطوره ادبیات کشور هندوستان

مجله عالی ها

رابیند رانات تاگور اسطوره ادبیات کشور هندوستان

رابیند رانات تاگور اسطوره ادبیات کشور هندوستان ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۶

1762090642 رابیند رانات تاگور اسطوره ادبیات کشور هندوستان

رابیند رانات تاگور اسطوره ادبیات کشور هندوستان 

رابیند رانات تاگور شاعر و متفکر کشور هندوستان اولین کسی هست که توانست از قاره آسیا به جایزه صلح نوبل دست پیدا کند. رابیندرانات تاگور در ششم ماه می سال ۱۸۶۱ میلادی در شهر کلکته در کشور هندوستان دیده به جهان گشود. تاگور بزرگ‌ترین شاعر ایالت بنگال هست که هم به زبان هندی و هم به زبان بنگالی شعر می‌سروده هست.

 

او خود بعضی از اشعارش را نیز به زبان انگلیسی ترجمه می کرد. هم سرود ملی هند و هم سرود ملی بنگال از تصنیفات تاگور هست. تاگور بسیار کم سن و سال و فقط هشت ساله بود که سردن شعر را آغاز کرد.

1750821961 رابیند رانات تاگور اسطوره ادبیات کشور هندوستان

او اضافه بر سرودن شعر، فیلسوف و موسیقی‌دان و نقاش نیز بود. تاگور چهاردهمین فرزند خانواده بود. پدرش دبندرانات«مهاریشی» از پیشوایان مذهبی و فردی متمول و مادرش سارادادیوی بود. تاگور در جایی در مورد مرگ مادرش چنین می گوید: «اولین باری بود که با مفهوم نیستی و رفتن بی‌بازگشت

 

آشنا شدم آن هنگام که پیکر مادرم را به معبدی بردند و سوزاندند.» پدربزرگ تاگور نیز از بزرگان شهر بود که ثروت بسیاری داشت و کارهای بزرگی از جمله تاسیس دانشگاه پزشکی را به انجام رساند. تاگور از کودکی و در منزل با فلسفه و موسیقی و نقاشی و نویسندگی آشنا شد و خواندن و نوشتن را نیز در منزل آموخت.

 

مادر و برادر بزرگ‌ترش بزرگ‌ترین مشوق او برای میل به سوی فلسفه و دانش‌اندوزی بودند. تاگور را به آموزشگاه‌ها و مدارس مختلفی فرستادند اما او با هیچ‌کدام انس و الفت نگرفت و مشهور هست که تاگور گفته هست که مدرسه آمیزه‌ای از بیمارستان و زندان هست. تاگور دوازده ساله بود که به هم‌راه پدر از طبیعت هیمالایا دیدار کرد و به سیر و سیاحت پرداخت و در آن‌جا بود که عبادت‌گاه هندیان بر تاگور تاثیرات فراوانی بر جا گذاشت.

 

اولین کتاب تاگور در سن ۱۷ سالگی منتشر شد. تاگور به دانشکده‌ی حقوق لندن رفت و در آن‌جا به تحصیل در رشته‌ی حقوق پرداخت. در مدت تحصیل در انگلستان بود که شعر مشهور «قلب شکسته» را سرود. تاگور در سال ۱۸۹۰ از هندوستان به بنگال شرقی یعنی بنگلادش امروزی مهاجرت کرد تا به جمع‌آوری داستان‌ها و اساطیر بومی بنگلادش مبادرت بورزد.

 

تاگور بین سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۹۰۰ هفت آلبوم از اشعار خود را منتشر تولید؛ او از این دوره بعنوان پرکارترین دوران کاری خود نام میبرد. تاگور از سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۵ بیش از چهل داستان کوتاه خود را در هفته‌نامه‌های بنگالی به چاپ رساند و هم‌چنین دو کتاب «مایه نفرت» و «آشیان ویران» را نیز منتشر تولید که مخاطبان بسیاری را جلب کرد.

 

رابیندرانات تاگور در سال ۱۹۰۱ خارج از کلکته مدرسه‌ای تولید که پس از گذشت ۲۰ سال به دانشگاهی بزرگ تبدیل شد. او در فاصله‌ی چند سال همسر و دو فرزند خود را از دست داد که این اتفاقات تاثیر بسیاری بر تاگور گذاشت. تاگور پس از انتشار «مدایح» در کشور آمریکا و جهان غرب به شهرت بسیاری رسید.

 

«ویلیام باتلر ییتس» یکی از بزرگ‌ترین شاعران و نمایش‌نامه‌نویسان ایرلندی که خود برنده‌ی جایزه‌ی نوبل نیز هست در مورد اثر «مدایح» ِ تاگور چنین می گوید: «سادگی این اشعار مرا شگفت‌زده کرده هست، موزون و گوش‌نواز، رنگ اشعارش به روح من آرامش می دهد و جهانی را به عکس می کشد که تمام عمر رویایش را دیده‌ام.» تاگور اعتقاد داشت که فرهنگ ایرانی و هندی ریشه‌های مشترک فراوانی دارد از این‌رو دو بار در عمر خود به ایران سفر کرد.

157755271 رابیند رانات تاگور اسطوره ادبیات کشور هندوستان

هفتادمین سال‌گرد تولد تاگور در سال ۱۳۱۳ «۱۹۳۲» در ایران برگزار شد. او هر دو باری که به ایران سفر کرد بر مزار سعدی و حافظ و فردوسی حاضر شد و ادای احترام کرد. پدر تاگور فارسی می‌دانست و در کودکی تاگور برای او حافظ میخواند. دیدار اول تاگور از ایران در هفتم اردیبهشت ۱۳۱۱ بود که در این سفر با نویسندگان و شاعران ایرانی دیدار داشت. ملک‌الشعرای بهار در آن زمان در ستایش تاگور شعری نیز سرود.

 

سیصد و ده چون بگذشت از هزار
گفته شده این شعر خوش آبدار
جانب بنگاله فرستادمش
هدیه‌ی تاگور لقب دادمش
از وطن حافظ شیرین‌سخن
بگذرد آن طوطی شکر شکن
طوطی بنگاله بر آید ز هند
جانب ایران بگراید ز هند
چون من از این مژده خبر یافتم
پای ز سر کرده و بشتافتم
دیدمش آن سان که نمودم خیال
بلکه فزونتر به جمال و کمال
قد برازنده و چشم سیاه
رخ، چو به ابر تنکی چهره ماه
اوست نمودار بت بامیان
زانش گرفتیم چو جان در میان
ای قلمت هدیه پروردگار
هدیه‌ی ایران بپذیر از بهار

 

ادوارد تامپسون که شرح حال مفصل تاگور را نوشته هست در این‌باره چنین می‌آورد: «من بارها و بارها در هند زاده خواهم شد. من هند را با همه ی‌ی فقرش، همۀ بی‌چاره‌گی و سیاه‌روزی‌اش، بیش از هر چیز دیگر دوست می‌دارم.» تاگور بر روی گاندی تاثیر بسیار گذاشت و لقب «مهاتما» یا روح بزرگ، لقبی بود که تاگور به گاندی داده بود هر چند در بعضی امور با گاندی اختلاف نظر نیز داشت.

 

هنگامی که گاندی از تاگور خواست که برای ترویج صنایع بومی ریسندگی کند تاگور این توصیه را رد کرد و در پاسخ گاندی گفت که اگر بداند این دوک‌ریسی هند را به استقلال و آزادی میرساند هر روز دوک‌ریسی میکنم. تاگور استقلال و آزادی و رسیدن به قدرت علمی و صنعتی اخیر را در گرو اقتباس دانش و مهارت پیشرفته‌ی زمان می‌دانست. برای اولین‌بار در ۱۰ مارس ۱۹۱۵ تاگور و گاندی با یک‌دیگر دیدار داشتند که پس از این دیدار دوستی پایداری بین آن دو به وجود آمد.
997564237 رابیند رانات تاگور اسطوره ادبیات کشور هندوستان

تاگور در سال ۱۹۱۵ از دولت بریتانیا لقب «شوالیه» دریافت کرد هر چند پس از کشتار مردم پنجاب در سال ۱۹۱۹ از لقب و نشان دوری گزید و آن را برای فرماندار آن زمان هندوستان پس فرستاد. بیش از شصت جلد کتاب شعر از تاگور منتشر شده هست و داستان‌ها و مقالات و نمایش‌نامه‌های او به بیش‌تر زبان‌های زنده‌ی جهان ترجمه شده هست.

 

از آثار بیش‌تر شناخته‌شده‌ی تاگور می توان به «سلطان قصر سیاه»، «میوه‌جمع‌کن»، «اشعار خبیر»، «رشته‌های گسسته»، «مذهب بشر»، «هدیه عاشق»، « چیترا» و «نامه‌هایی به یک دوست» اشاره کرد. کتاب «گیتانجالی» در سال ۱۹۱۳ برنده‌ی جایزه نوبل شد. گیتانجالی به زبان بنگالی به معنای «پیش‌کش‌های آهنگین» هست

 

که آلبوم‌ای از شعرهای بنگالی تاگور هست. علی دهباشی در مورد این کتاب و شهرت جهانی آن چنین می نویسد: «گیتانجالی معروفترین کتاب شعر تاگور هنوز همۀ ساله} تجدید چاپ می شود و در نشریات و مجامع معتبر ادبی مورد بحث‌وبررسی هست.

 

همین طور داستان‌ها و رمان‌هایش. تاگور هشت ‌نمایشنامه هم منتشر کرد که همگی به فارسی ترجمه و بعضی از آن ها اجرا شده هست. انچه مایه شهرت جهانی تاگور شد، شاعری او بود و خود نیز در بین اساس‌های کارهای هنری و ادبی، شعر را زیاد‌تر میداند و می گوید: «در این هنگام که به شامگاه زندگی رسیده‌ام و به قبل خود به توجه می‌نگرم، متوجه میشوم

 

که انچه درمورد آن من را یقین حاصل هست این هست که شاعر هستم… ادعا نمی کنم که عالم زبانی هستم، ادعا نمی کنم که رهبر سیاسی هستم، ادعا نمیکنم که عالم اخلاق یا پیشوای دینی هستم، ‌ولی می گویم که شاعرم…»

1008030329 رابیند رانات تاگور اسطوره ادبیات کشور هندوستان

تاگور مشابه متفکر و ادیبی هست که ضمن آشنایی و تسلط به ادبیات و فرهنگ غرب، میراث ادبی و فرهنگی سرزمین خود را حفظ کرد و ضمن آنکه عمیقا بومی ماند ولی جهانی اندیشید و به یک تعادلی در نگرش خود نسبت به تمدن، فرهنگ و ادبیات رسید. تاگور بعنوان یک هنرمند در عرصه‌های مختلف آثار ارزشمندی از خود به‌جا گذاشت

 

که حیرت‌انگیز هست. از شاعری که وی را به جایزه نوبل رساند تا رمان و قصه‌نویسی. از دانش موسیقی که وی را در حد موسیقیدانی برجسته می‌شناساند و سرانجام آثار نقاشی‌اش که در یک دهه ‌پایانی عمر صدها تابلو نقاشی ارزشمند خلق کرد.»

 

هندیان از روی علاقه‌ای که به تاگور داشتند به او لقب گوردیو «Gurdew» دادند که معنای آن پیشوا بود.تاگور در سال ۱۹۴۰ به کوه‌های هیمالایا رفت؛ همان‌جایی که برایش یادآور کودکی و سفر به همراه پدر به آن سامان بود. در آن‌جا حالش خراب شد و به ناچار به کلکته بازگشت. مریضی در او ماند تا این‌که در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۱ تن به تیغ جراحی سپرد.

 

در ۷ اوت همان سال که هشتاد سال و سه ماه داشت درگذشت. جسد وی را در کنار رود گنگ سوزاندند و خاکسترش را به شانتی‌نیکتان که مدرسه‌اش بود فرستادند.

 

 

بیوگرافی نویسنده

سلام خدمت بازدیدکنندگان وبسایت عالی ها / تاده هستم متولد 1370 مدیر عالی ها و امیدوارم از مطالبی که میزارم لذت برده باشید.

مشاهده تمامی 8568 پست

مطالب مشابه

ارسال دیدگاه

به نکات زیر توجه کنید

  • نظرات شما پس از بررسی و تایید نمایش داده می شود.
  • لطفا نظرات خود را فقط در مورد مطلب بالا ارسال کنید.